Müziğin kalitesinin hemen hemen tüm dünyada düştüğü artık aşikar. “Kopyala ve yapıştır” yöntemiyle birbirine çok benzer müziklere farklı sözler ekleyerek, seri üretilmiş ve ucuz plastikten yapılmış ürünler gibi şarkılar yaratmak moda haline geldi. Bu durumdan Türk pop müziği de maalesef nasibini almış. Bu yıl Türkiye’ye geldiğimde, herhangi bir mekanda duyduğum şarkılar beni oldukça şaşırttı. Arada nostalji olarak çalınan birkaç eski pop şarkısını duyduğumda, eskiden bu şarkılara nasıl burun kıvırdığımı hatırlayıp, aslında o kadar da kötü olmadıklarını düşünmeye başladım. Demek ki insan düşük kaliteli bir şeye maruz kaldığında, ortalamanın altında olan bir alternatif bile çok daha iyi görünebiliyor.
Leave a Reply